Geschiedenis

De Royerheikes, een succesverhaal

Wie had er ook kunnen vermoeden dat een simpele benefietactie zou leiden tot de uitbouw van een succesrijk toneelgezelschap? 

Het begon allemaal in 1996. In dat jaar was de ganse gemeenschap van de parochie Rooierheide, zelfs van heel de gemeente Diepenbeek, in de ban van de solidariteit. Overal werden acties ondernomen om geld in te zamelen ten voordele van een fonds dewelke de medische kosten van een patiënt met een zeldzame aandoening zouden dekken. De ingreep zou de man zijn leven redden, doch was enorm duur. Alle hens aan dek, dus! Enkele liefhebbers van podiumamusement staken de koppen bijeen. Er werd besloten “een bonte avond” ten tonele te brengen. Na heel wat zoekwerk naar sketches werd er intens gerepeteerd, met de nodige fratsen natuurlijk. Wat er die avond op het podium werd gebracht, bracht iets teweeg op Rooierheide. Niet alleen werd er financieel voor een flinke duit gezorgd, doch zowel de spelers als het publiek hadden de smaak te pakken.  Dit mondde uit in een tweede bonte avond in het jaar 1997.  Ook nu zou de opbrengst gaan naar een goed doel, de inkleding van de parochiezaal, de “Pater Amanduszaal”. En zo werd een nieuwe traditie in het leven geroepen: bonte avonden organiseren om het opsmukken van de zaal te bekostigen. Alzo werd de zaal onder andere van nieuwe podiumgordijnen voorzien en werd er nieuw meubilair aangekocht.

Na vijf jaar was de groep toe aan iets nieuw, een echt toneelstuk. De periode van de bonte avonden werd afgesloten en in het jaar 2001 werd het toneelstuk, “Wa’nen trouw” ten tonele gebracht. Het enthousiasme van het publiek was fenomenaal, dit zorgde telkens voor meer en meer motivatie bij de leden van het gezelschap. De voorstellingen bouwden zich op, jaar na jaar een training van de lachspieren! In de jaren die volgden kwamen onder andere de toneelstukken, “Waren we maar op de Hei gebleven”, “Wat is er loos met de Heideroos” en “De bokskampioen”, ten tonele.

Natuurlijk waren er ook de tegenslagen en de droevige momenten; zo hebben we in de loop der jaren een aantal van onze toneelmakkers moeten afgeven. Dit deed ons verdriet, doch anderzijds wisten we dat zij niet wilden dat we het hoofd lieten hangen. Neen, we gingen door!

Ook toen we moesten uitwijken naar een andere zaal, want we kregen een nieuwe! Goede doelen steunen bleef het opzet. Nadat we onze intrek hadden genomen in de nieuwe, moderne zaal van Rooierheide, waren het andere projecten die een financieel hart onder de riem kregen: “Kom op tegen kanker”, “Een kindertehuis”, De Mediclowns en de plaatselijke basisschool. 

In 2005 sleutelden we aan onze identiteit en bestegen voortaan het podium onder de wel klinkende naam, “De Royerheikes”. Onze band met het plaatselijke gemeenschapsleven wilden we zeker niet verloochenen, het publiek lag ons immers te nauw aan het hart! Heel wat gegadigden vonden hun weg naar ons gezelschap, zij het om ons op het podium te versterken, maar ook in de randactiviteiten. Zo konden de Royerheikes steeds beroep doen op heel wat hulp en medewerking voor en achter de schermen.

De succesverhalen stapelden zich op: “Een beeld van een man”, “Boter bij de vis”, “Tante non komt uit de Congo” en “Madame de Pompadour”. We zijn intussen al in 2010 aanbeland. Het toneelgezelschap “De Royerheikes” was intussen een gevestigde waarde geworden in onze gemeente, Diepenbeek. Ook ver buiten de gemeentegrenzen kende men “De Royerheikes”.  Het feit dat “het amusement” primeerde, met heel veel komische inslag en met de nodige aandacht voor rollen in het dialect, werd door het publiek enorm gewaardeerd. Dit waren dan ook enkele van “de troeven” van de Royerheikes, die leidden tot het succes, hetwelk ze thans oogsten. De opdracht om toneelstukken te kiezen, die in deze visie pasten was dan ook niet eenvoudig. Doch wie herinnert ze zich niet: “Met de zegen van de Heer”, “De familie Kiekens”, “Paprika uit Afrika”, “Pizza Miseria”, “Hotlips”, “Drinken de Goden Duvel” en “Met volle goesting”?  Met dat laatste was er even paniek; één van de acteurs belandde de morgen van de première op spoed.  Gelukkig was er een gedienstige arts die de man wist op te lappen zodat ie die avond stond te blinken op het podium.  Ook heel wat regisseurs passeerden de revue.  En, gelove het of niet, zij (hielden) houden er telkens ook een warm gevoel aan over.  Na de komische thriller, “De Bemoeial” in 2017, volgde nog het spektakel “Hotel op stelten”, dat eerder in 1987 ten tonele werd gebracht door de intussen teloorgegane toneelgroep, De Kukelende Crijtduivels. Vervolgens werd het publiek wederom in een extreme lachmodus met “De slappe der wet”, een dwaze komedie.

Het jaar 2020, beloofde een speciaal jaar te worden; het 25-jarig jubileum van de Royerheikes. Daarom wilden we ons publiek iets van een heel andere slag presenteren.  In “Fun’erarium” combineerden we immers de lach, gemoed en suspense!  Maar toen sloeg het noodlot toe: corona!  Na drie opvoeringen dienden we onze activiteiten stop te zetten en gingen we in “lock down”.  Twee seizoenen toneelstilte volgden.  En alsof dit nog niet genoeg was kwam ook ander onheil op ons pad, we moesten weer afscheid nemen van enkele van onze gevestigde waarden binnen de Royerheikes ploeg, waaronder onze oudste actrice Marie Smets (ze werd 100).

Maar in 2023 stonden we er weer.  Fun’erarium werd hernomen.  De vrees dat ons publiek aanstoot zou nemen aan “spelen met de dood” was ongegrond.  Het werd een grandioos succes.  En alzo, rechtuit gezegd, maken we het ons maar steeds moeilijker, want blijven tegemoet komen aan de steeds groeiende verwachtingen van ons publiek is niet simpel.  En toch bouwen we voort aan de ingeslagen weg van pretentieloos amusement!

De waarderingssignalen van ons publiek bevestigen het succesverhaal. Dank-jullie-wel-allemaal!